Zaskakujące jest to, że dla niektórych związek między kolorem kurczaka a jego jakością wciąż pozostaje niejasny

Kurczak blady to zazwyczaj produkt nowoczesnej hodowli komercyjnej. Ptaki te są hodowane tak, aby rosły szybko i wydajnie. Ich dieta jest starannie kontrolowana i optymalizowana pod kątem szybkiego przyrostu masy ciała. Większość życia spędzają w zamkniętych pomieszczeniach, z ograniczoną aktywnością. Ten system pozwala na produkcję dużych ilości niedrogiego mięsa w krótkim czasie, dlatego kurczak blady dominuje w większości sklepów spożywczych. Jaśniejszy kolor niekoniecznie oznacza, że ​​mięso jest niebezpieczne lub niezdrowe, ale odzwierciedla styl życia oparty na wydajności, a nie na naturalnych zachowaniach.

Z drugiej strony, żółty kurczak często wskazuje na inne wychowanie. Kolor zazwyczaj pochodzi z diety ptaka. Pasze bogate w naturalne pigmenty, takie jak kukurydza, nagietek i inne rośliny zawierające karotenoidy, pogłębiają kolor skóry i tłuszczu. Ptaki spędzające więcej czasu na świeżym powietrzu, dziobiąc trawę i owady, również rozwijają ten złoty odcień. Wolniejszy wzrost i większa ruchliwość przekładają się na twardszą teksturę i bogatszy smak. Dla wielu osób to właśnie ten kurczak smakuje jak prawdziwy kurczak.

Jednak kolor może również wprowadzać w błąd. Niektórzy producenci celowo wzmacniają żółty odcień, modyfikując skład paszy, nie dlatego, że poprawia to jakość, ale dlatego, że kupujący kojarzą żółtego kurczaka z czymś bardziej naturalnym lub lepszym. W takich przypadkach ptak może być nadal hodowany w intensywnych warunkach, a jedynie wyglądać bardziej rustykalnie. Dlatego sam kolor nigdy nie jest wiarygodnym wskaźnikiem warunków życia zwierzęcia ani smaku mięsa.