Wyrzucił mnie po wygaśnięciu kontraktu na 33 miliony… było już za późno, żeby to zrozumiał.

„Odejdź. Nie chcę cię już nigdy widzieć”.

„Brandon, proszę, nie rób tego…”

„Odejdź!” powiedział ostro, jakby te słowa przyniosły mu natychmiastową ulgę. „Wynoś się z mojego domu. Natychmiast”.

Jej głos odbił się echem w marmurowym korytarzu, przestrzeni zaprojektowanej, by wzmacniać dźwięki i głaskać ego tych, którzy uwielbiają słuchać siebie. Każda sylaba odbijała się od ścian niczym ostateczny wyrok.

Brandon oderwał rączkę od mojej walizki, na co najwyraźniej czekał latami. Szarpnął mocno, aż kółka zahaczyły o taśmę, po czym uniósł walizkę i rzucił ją do przodu.

Drzwi wejściowe były już otwarte. Do środka wpadł podmuch zimnego powietrza, któremu towarzyszyła ulewa. Moja walizka wylądowała na schodach, otworzyła się z hukiem, a moje życie legło w gruzach.

Moje ubrania – te, które nosiłam na rozmowach kwalifikacyjnych, nocnych zmianach i kolacjach z jego matką – leżały porozrzucane na mokrej ścieżce. Sweter nasiąknął brudną wodą. Para butów obróciła się, zanim upadła z powrotem na podłogę.

Stałam jak wryta w progu, niezdolna do ruchu, obserwując scenę jak kogoś innego.

Za Brandonem stała wyprostowana Diane, skrzyżowawszy ramiona i unosząc brodę. Miała zadowolony uśmiech kobiety, która długo czekała na ten moment. Obok niej Christine już się śmiała, trzymając telefon w górze, filmując scenę.

„To będzie wielki sukces” – powiedziała, śmiejąc się, jakbym była tylko formą rozrywki.

W środku, za oknem wykuszowym, Natalie obserwowała scenę w milczeniu, trzymając w dłoni filiżankę herbaty. Diane zrobiła herbatę wcześniej. Nigdy mi jej nie zaproponowała.

Trzy dni.

Minęły zaledwie trzy dni od podpisania przez Brandona kontraktu na 33 miliony dolarów.

Kontraktu, który mu pomogłam zdobyć.

Ten, który nas uratuje.

Ten, o którym myślałam, że w końcu pokaże mu wszystko, co dla niego zniosłam.

Zamiast tego stałam boso w deszczu, a jego nowy partner obserwował mnie z mojego salonu.

Wtedy uderzyła mnie jasna myśl, spokojna i nieugięta:

Za siedemdziesiąt dwie godziny Brandon będzie sparaliżowany strachem, gdy dowie się, kto tak naprawdę podpisał tę umowę.

Jeszcze nie wiedział.

Żaden z nich nie wiedział.