Wyrzucił mnie po wygaśnięciu kontraktu na 33 miliony… było już za późno, żeby to zrozumiał.

Mam na imię Maya.

Dwanaście lat temu roześmiałabym się, gdyby ktoś powiedział mi, że kiedykolwiek zaakceptuję takie traktowanie. Miałam karierę, mieszkanie, ciężko wywalczoną niezależność. Byłam pewna siebie.

Potem poznałam Brandona.

Opowiadał o projektach, startupach, przyszłości. Miał zaraźliwą energię, która sprawiała, że ​​chciało się w niego wierzyć. Szybko stałam się jego ostoją. Jego strategiem. Jego zabezpieczeniem.

W ciągu ośmiu lat pięć firm zbankrutowało. Za każdym razem pracowałam ciężej. Podejmowałam się dodatkowych zleceń, opróżniałam oszczędności, a potem konta emerytalne. Zaciągałam pożyczki na swoje nazwisko, bo jego już było zrujnowane.

Moi rodzice pożyczali nam pieniądze ze swoich oszczędności. Brandon zawsze obiecywał, że „następna będzie tą właściwą”.

W końcu zamieszkaliśmy z jego matką, Diane.

Tam stałam się niewidzialna. A raczej użyteczna. Gotowałam, sprzątałam i pracowałam na nocki w magazynie. Diane krytykowała wszystko. Christine mnie wyśmiała. Brandon milczał.

Nigdy nie powiedział: „To moja żona”.

Kiedy zaszłam w ciążę, Brandon westchnął. „To nie jest odpowiedni moment”.

Sama poroniłam. Odpisał na moją wiadomość kilka godzin później. Diane zauważyła, że ​​ostatecznie to najlepsze rozwiązanie.

Powinienem był odejść.