Podczas gdy wszyscy piją kolagen ze słoików, ja gotuję udka z kurczaka – a moje stawy, więzadła i skóra są mi wdzięczne.

Pewnego dnia w aptece zobaczyłem słoik z krzykliwą etykietą: „Kolagen. Młodość, giętkie stawy, promienna skóra i być może życie wieczne”. Bez wahania wziąłem go. Zacząłem pić dokładnie tak, jak napisano w instrukcji, tak jak być powinno.

Co o tym myślisz?

Moje stawy trzeszczały jak poprzednio.

Łokcie miałem jak po szlifowaniu.
Paznokcie łamały mi się na sam widok śrubokręta.
Zastanawiałem się: dlaczego nie ma efektu? Może to nie kwestia ilości łyżeczek, ale tego, jak mój organizm odbiera ten „magiczny proszek”?

Prawda o kolagenie w słoiku.
Proszek kolagenowy to po prostu białko rozłożone na aminokwasy. Nasze organizmy, szczerze mówiąc, nie przejmują się, skąd pochodzą te aminokwasy: z proszku czy z kości kurczaka. Ważne jest, że są one „cegiełkami budulcowymi”.

Jak powiedział mi pewien dietetyk:
„Ciało nie przejmuje się złotymi obietnicami; potrzebuje składników. A to, co się w nich znajduje, nie ma znaczenia”.

W przeciwieństwie do proszków, żywność dostarcza nie tylko aminokwasów, ale także „cementu roślin”: witamin, minerałów i enzymów. Są to tzw. kofaktory, bez których „budowa” po prostu nie może się rozpocząć.

Co zacząłem robić zamiast suplementów