Zadzwoniła do mnie po 15 latach… i zmieniła wszystko

Mam teraz ponad sześćdziesiąt lat, jestem rozwiedziona i mam dwójkę dorosłych dzieci.

Walczę również z nowotworem w zaawansowanym stadium. Moja córka i ja nie rozmawialiśmy od 15 lat — jesteśmy skłóceni.

Nie obwiniam jej. Rozbiłem rodzinę romansem.

A potem, zupełnie niespodziewanie, dostałam telefon. To była moja córka, płacząca, błagająca.

„Tato… Wiem, że nie rozmawialiśmy od dłuższego czasu. Ale… potrzebuję cię. Naprawdę.”

Na początku myślałem, że śnię. Jej głos brzmiał starzej, szorstko, ale nadal miał ten znajomy trzask, który miała, gdy była nastolatką i osobą emocjonalną.

Przez chwilę milczałem. Myślę, że bała się, że się rozłączę, bo błagała: „Proszę, po prostu posłuchaj. Nie rozłączaj się”.

„Jestem tutaj” – powiedziałem w końcu.