Witamy na pokładzie, właścicielu.

Moja szwagierka powiedziała mi: „Nie powinnaś brać udziału w tym rejsie”. Usunęła moje nazwisko z listy pasażerów i zastąpiła mnie swoją instruktorką jogi. Kiedy wchodziliśmy na pokład, uśmiechnęła się z samozadowoleniem i powiedziała: „Wracaj do domu”. Wszyscy odwrócili wzrok – nawet mój mąż. Wtedy jeden z członków załogi zwrócił się do mnie i powiedział: „Witamy na pokładzie, właścicielu”.

Nigdy bym nie uwierzyła, że ​​zwykły weekend w Napa może rozbić moje małżeństwo, a jednak wszystko zaczęło się właśnie tam. Mój mąż, Ethan Caldwell, obiecał mi, że ta podróż będzie dla mnie niczym reset: trzy dni winnic, dobre jedzenie i trochę świeżego powietrza po miesiącach stresu związanego z pracą. Jego młodsza siostra, Brianna, nalegała, żeby „załatwić wszystko” w ramach niespodzianki: loty, hotel, degustacje, a nawet prywatny odrzutowiec między Los Angeles a Santa Rosa.

Powinienem był wiedzieć lepiej. Brianna nigdy mnie nie lubiła i nigdy tego nie ukrywała. W drodze do hangaru telefon Ethana migał na konsoli. Z każdym telefonem od Brianny jego ramiona napinały się coraz bardziej. Zapytałem go, czy znowu zmieniła plany. Zaśmiał się nerwowo: „W porządku”. Jednak jego dłonie nadal mocno ściskały kierownicę. Ta cisza była głośniejsza niż kłótnia.

W hangarze czekała na nas Brianna, w markowych okularach na nosie, z uśmiechem osoby, która myśli, że wygrała. Obok niej stała wysoka kobieta, nienagannie ubrana w strój sportowy, z idealną postawą i lśniącym kucykiem. „Skylar, moja nauczycielka jogi. Idzie z nami” – oznajmiła Brianna.

Zamrugałam. „Z nami? Było nas troje”.

Jej uśmiech stał się ostrzejszy. „Już nie”. Podeszła na tyle blisko, że tylko ja mogłam ją usłyszeć. „Nie pasujesz do tej podróży. Już sobie z tym poradziłam”. Pokazała mi listę pasażerów w telefonie. Moje nazwisko zniknęło. Na jego miejscu pojawiło się: Skylar Monroe. „Usunęłam cię. Proste”.

Spojrzałam na Ethana, czekając, aż zaprotestuje, roześmieje się, coś zrobi. Nic nie zrobił. Wpatrywał się w płytę lotniska, jakby mogła go pochłonąć w całości. W tym momencie zrozumiałam, że to nie tylko okrucieństwo Brianny: to test, jak daleko pozwolę się zniżać.

Podczas odprawy biletowo-bagażowej agent sprawdził dokumenty tożsamości. Brianna podała swój, a potem Skylar. Kiedy pokazałem swój, Brianna przerwała mi z zadowolonym uśmiechem. „Nie ma jej na liście”. Potem zwróciła się do mnie: „Idź do domu”. Ludzie wokół udawali, że nie słyszą. Nawet Ethan milczał.

Wtedy podszedł członek załogi, spojrzał mi prosto w oczy i powiedział: „Proszę pani, oczekiwaliśmy pani. Witamy na pokładzie, właścicielu”.