To był tylko żart! Moja siostra śmiała się, gdy upadałam, rodzice błagali mnie, żebym wycofała zarzuty, ale kiedy wróciły wyniki toksykologii, nawet oni nie mogli zaprzeczyć prawdzie… ich twarze się odwróciły…

Wróciłam do domu po dwunastogodzinnej zmianie i zastałam moją młodszą siostrę Jessicę, śmiejącą się histerycznie, podczas gdy moje butelki z lekami na cukrzycę leżały porozrzucane po podłodze w kuchni. Jessica twierdziła, że ​​zamieniła mi insulinę na sól fizjologiczną jako niegroźny żart, „lekcję” o zbytniej ufności. W ciągu kilku minut poziom cukru we krwi niebezpiecznie podskoczył. Wzrok mi się zamazał i z trudem utrzymywałam przytomność, a Jessica chichotała, upierając się, że to tylko żart, aż w końcu zemdlałam i uświadomiłam sobie, że moja siostra mogła mnie zabić dla rozrywki.

W chwili, gdy uderzyłam o zimne płytki, wszystko się zmieniło. Moje ciało drgnęło, gdy kwasica ketonowa rozerwała mój organizm, ale to uczucie różniło się od jakiegokolwiek epizodu, jaki przeżyłam wcześniej. Przez moją słabnącą świadomość usłyszałam śmiech Jessiki odbijający się od ścian kuchni niczym pokręcona ścieżka dźwiękowa do mojej potencjalnej śmierci.

„Jessica” – wyszeptałam ledwo słyszalnym głosem. „Zadzwoń pod 911”.

Nie ruszyła się. Zamiast tego wyciągnęła telefon i zaczęła mnie nagrywać.

„To staje się coraz bardziej popularne” – powiedziała, przybliżając widok mojej twarzy, gdy walczyłam o oddech.

Z ogromnym wysiłkiem udało mi się dotrzeć do własnego telefonu i zadzwonić pod numer alarmowy. „Potrzebuję pomocy” – wyszeptałam do dyspozytora. „Nagły przypadek cukrzycy. Ktoś manipulował moimi lekami”.

Ratownicy medyczni przyjechali w ciągu ośmiu minut, choć wydawało się, że minęły godziny. Kiedy wpadli przez drzwi wejściowe, Jessica wcisnęła telefon do kieszeni i dała popis godny Oscara. „Dzięki Bogu, że jesteście” – szlochała dramatycznie. „Moja siostra właśnie zemdlała. Ma cukrzycę i chyba zapomniała prawidłowo przyjąć insulinę”.

Ratownik medyczny Rodriguez natychmiast zaczął sprawdzać moje parametry życiowe, podczas gdy jego partnerka przesłuchiwała Jessicę. Coś w moich odczytach ciśnienia krwi sprawiło, że mocno się zmarszczył.

„Proszę pani, co dokładnie się wydarzyło, zanim ona zasłabła?”

Historia Jessiki płynęła gładko. „Właśnie wróciła z pracy i była strasznie zmęczona i zdezorientowana. Wiecie, jak zachowują się diabetycy, gdy mają zaburzony poziom cukru we krwi”.

Z trudem udało mi się przemówić. „Zmieniła mi insulinę” – zdołałem wykrztusić, po czym znowu straciłem przytomność.

W Szpitalu Ogólnym Mercy dr Sarah Thompson zleciła badania krwi, które skłoniły ją do natychmiastowego zlecania dodatkowych badań. Markery chemiczne w moim krwiobiegu nie były zgodne z prostą kwasicą ketonową. Wykryto w nich substancje obce, które nie powinny znajdować się w ludzkim organizmie.