Tata opróżnił mój fundusz studencki, żeby spłacić długi hazardowe mojego brata. Mama powiedziała: „Max potrzebuje tego bardziej niż ty”. Kiedy poszłam do banku, żeby zamknąć konto, kierownik wziął mnie na bok i szepnął: „Musisz to zobaczyć…”. MOI RODZICE NIGDY NIE SPODZIEWALI SIĘ TEGO, CO SIĘ STAŁO NASTĘPNIE.

pośrednictwem szyfrowanej aplikacji do przesyłania wiadomości”.

Na ekranie wyświetlały się wątki konwersacji z nazwami użytkowników takimi jak VTMoney i TorinoCollects. Ale to nie nazwy mroziły mi krew w żyłach. To treść.

„Paczka dostarczona. Imiona i nazwiska oraz dane kontaktowe zgodnie z prośbą.”

Kolejna wiadomość od Maxa brzmiała:

„Mam jeszcze 12 z bazy danych firmy. Cena taka sama jak poprzednio.”

„Sprzedawałeś dane osobowe” – wyszeptałem, przerażony. „Od klientów Henderson Financial. To poufne dane finansowe”.

„Dokładnie” – powiedział Morrison. „W tym numery ubezpieczenia społecznego, konta bankowe, portfele inwestycyjne – idealne do kradzieży tożsamości i oszustw finansowych”.

Moja mama przestała płakać, wpatrując się w Maxa, jakby nigdy wcześniej go nie widziała. Ojciec siedział z głową w dłoniach.

„Ale przestałem” – powiedział słabo Max. „Kiedy straciłem pracę, przestałem im udzielać informacji”.

„Nie” – odpowiedział Morrison. „Po prostu znalazłeś nowe sposoby płacenia”.

Wyszukała na tablecie wyciągi bankowe.

„To tak, jakbyś namawiał ojca do wzięcia drugiej hipoteki, mówiąc mu, że chodzi o długi hazardowe, podczas gdy tak naprawdę Torino szantażował cię, mówiąc o skradzionych danych”.

Kolejny element wskoczył na swoje miejsce. Dlatego tata był tak zdesperowany. Nie tylko chronił Maxa przed krzywdą fizyczną. Chronił go przed federalnym oskarżeniem.

„Bingo” – powiedział Morrison. „Chociaż obawiam się, że ten statek już odpłynął”.