Nowy prezes zaplanował moje zwolnienie na godzinę 16:00. O 15:50 usłyszałem trzykrotne kliknięcie drukarki identyfikatorów bezpieczeństwa. Niespodziewani goście: inspektorzy z Departamentu Spraw Wewnętrznych. Kobieta o stalowosiwych włosach podeszła do mnie i zapytała: „Czy pan jest Charlesem Rodriguezem?”. W biurze zapadła grobowa cisza.

Zacząłem wszystko dokumentować. E-maile, zrzuty ekranu, surowe logi, raporty wewnętrzne. Wszystko było skategoryzowane, opatrzone datą i zabezpieczone kopiami zapasowymi w systemach firmowych.

We wrześniu doszło do poważnego incydentu: partia leku na cukrzycę była wystawiona na działanie temperatur przekraczających 30°C przez kilka godzin. Dane producenta wskazywały na potencjalną utratę skuteczności. Prawo nakazywało zgłoszenie i wycofanie produktu.

Zarząd podjął decyzję o „monitorowaniu sytuacji”, aby uniknąć szacowanej straty finansowej w wysokości 400 000 dolarów. Dystrybucja leku była kontynuowana.

Tego wieczoru, w domu, wiedziałem, że zostanę zwolniony. I że muszę być gotowy.

W następną środę, o 15:47, zapisałem ostatni plik i wyszedłem z biura. Droga do sali konferencyjnej zajęła mi zaledwie półtorej minuty. Dokładnie tyle, ile potrzebowałem, żeby poczuć, jak zapada cisza.

W połowie drogi usłyszałem znajomy dźwięk: drukarka identyfikatorów w recepcji. Trzy szybkie cykle. Trzech niezapowiedzianych gości.

Zerknąłem w stronę holu. Trzy osoby w ciemnych garniturach przedstawiały swoje dokumenty. Odznaka federalna była nie do pomylenia.

Recepcjonistka podniosła słuchawkę, a jej głos drżał: „Są inspektorzy federalni. Chcą się widzieć z inspektorem ds. zgodności. To pilne”.

O 15:50 zmieniłem kierunek.

Zamiast iść na rozmowę kwalifikacyjną, po prostu podszedłem do nich.

— Charles Rodriguez?
— Tak.

„Agentka specjalna Rachel Cooper, Biuro Inspektora Generalnego” – powiedziała. „Przeprowadzamy niespodziewaną kontrolę zgodności z przepisami dotyczącymi waszych dokumentów złożonych w DEA i FDA”.

Zaprowadziłem ich do sali konferencyjnej. Godzinę później wyjaśniłem wszystko. Zignorowane alarmy. Sfałszowane szkolenia. Nieistniejące audyty. Ukryte wycofanie.

Dla każdego punktu podałem dowody.

„Nie jesteś przedmiotem tego śledztwa” – powiedział mi funkcjonariusz Cooper. „A jeśli twój pracodawca spróbuje cię dziś zwolnić, zostanie to uznane za odwet i utrudnianie wymiaru sprawiedliwości”.

Ktoś zapukał do drzwi. Michelle Sterling czekała na korytarzu.

„Proszę odwołać spotkanie o godzinie 16:00” – powiedział oficer Cooper, zamykając drzwi.

Do spotkania nigdy nie doszło.