Moja żona zaczęła wracać do domu po godzinie 21:00 z dziwnymi śladami na nadgarstkach – więc pewnego wieczoru pojawiłem się w jej biurze bez zapowiedzi

Nawet gdy w pracy było gorąco,  Nara wracała  do domu na czas, żeby zjeść z nami posiłek, pomóc Lenie w odrabianiu lekcji, a może nawet obejrzeć któryś z tych kryminałów, których, jak przysięgała, nie lubiła.

Mężczyzna stoi w kuchni | Źródło: Midjourney

Jest jedną z kierowniczek działu księgowości w dużej firmie. Nara jest inteligentna, zorganizowana, to kobieta, która nigdy nie traci poczucia czasu.

Ale ostatnio sytuacja się zmieniła.

Zaczęła wracać do domu długo po tym, jak Lena poszła spać.  Każdego wieczoru

Kobieta siedząca przy biurku | Źródło: Midjourney

„Jesteśmy w trakcie czegoś  ważnego . Muszę zostać dłużej. To tylko praca” – powiedziała, kiedy ją zapytałem.

Chciałem jej wierzyć. Moja żona nigdy nie dała mi powodu, żebym nie wierzył. Jednak nie mogłem pozbyć się niepokoju, który mnie otaczał. A co najtrudniejsze?

Kiedy nasza 10-letnia córka Lena Rose zaczęła marszczyć brwi i kręcić głową.

„Czy mama wróci dziś wieczorem do domu?” zapytała, pochłonięta kolacją, którą przygotowałam wieczorem.

Mała dziewczynka siedząca przy kuchennym blacie | Źródło: Midjourney

Nara stosowała „nową rutynę” już od tygodnia, gdy zauważyłam plamy.

Była w łazience, czesała włosy po prysznicu. Ledwo miałem siłę, żeby trzymać oczy otwarte, ale tak naprawdę nie widziałem jej od kilku dni.

„Śpij, Jonathanie” – powiedziała. „Idę teraz na górę. Najpierw pocałuję Lenę, żeby życzyć jej dobrej nocy”.

Kobieta stojąca w łazience | Źródło: Midjourney

Gdy jej dłoń poruszała się w górę i w dół, skupiłem wzrok na dwóch słabych liniach wokół jej nadgarstków. Były czerwone, wręcz bolesne. Wyglądały jak linie, które zdawały się pochodzić od ciasnego paska zegarka.