Jeśli masz ponad 60 lat i nadal potrafisz wykonać te 10 rzeczy bez pomocy, jesteś żywym dowodem na to, że wiek to tylko liczba.

Jak starzenie się w dobrym zdrowiu przejawia się w życiu codziennym?
Mój 74-letni wujek Jean bez wahania wszedł w zeszłym tygodniu na dach, żeby wyczyścić rynny przed zapowiadaną burzą. Jego syn jechał dwie godziny, żeby go odwieść od tego pomysłu, ale kiedy dotarł na miejsce, zastał go już tłumaczącego młodszemu sąsiadowi, jak naprawić luźną dachówkę.
„Ludzie patrzą na mnie, jakbym z dnia na dzień stał się kruchy” – powiedział mi później, mieszając cement na małą ścieżkę ogrodową. „Jestem stary, jeszcze nieskończony”.

Inny sposób starzenia się
Jean, nieświadomie, stał się moim żywym przykładem tego, jak może wyglądać starzenie się, gdy nie akceptuje się dominującej narracji o upadku. Prowadzi życie z tą samą energią, którą miał w wieku pięćdziesięciu lat, a może nawet z jeszcze większą, teraz, gdy nie ma już ograniczeń związanych z wymagającą karierą ani codziennym ciężarem wychowywania dzieci.

Obserwowanie, jak dobiega siedemdziesiątki, nauczyło mnie, że różnica między tymi, którzy prosperują, a tymi, którzy słabną, często zależy od bardzo prostych wyborów, powtarzanych dzień po dniu.

Kiedy społeczeństwo każe nam zwolnić
Nasza kultura ma tendencję do przedstawiania sześćdziesiątki jako odliczania do nieistotności. Jednak modele „udanego” starzenia się pokazują, że negatywne oczekiwania często stają się samospełniającymi się przepowiedniami.

Jednak coraz więcej dowodów wskazuje na niewielką korelację między wiekiem chronologicznym a wiekiem funkcjonalnym. Te przykłady nie są wyjątkami wynikającymi z genetyki: to jednostki, które zrozumiały, że zdolności są zachowywane poprzez użytkowanie, a nie poprzez odpoczynek.

1. Wstajesz z podłogi bez pomocy

Freepik Images
Zobacz, jak ktoś próbuje wykonać ten pozornie prosty gest: wstać z podłogi bez opierania się o meble, bez wyciągania ręki do kogokolwiek. Wymaga to znacznie więcej niż siły. Wymaga elastyczności, równowagi i prawdziwej pewności siebie.

Test „siad-wstań” został nawet powiązany z przewidywaniem długowieczności. Jean woli jednak ująć to inaczej: „Prawdziwym testem jest to, czy potrafisz bawić się na podłodze z wnukami lub podnieść coś spod kanapy, nie przeszkadzając nikomu”.

Dla przykładu, nie waha się usiąść na podłodze w środku rozmowy, a potem spokojnie wstać, nie przerywając zdania.

Niezależność przejawia się w codziennych czynnościach, o których nigdy nie myślimy… aż do dnia, w którym stają się trudne.