Czerwony folder, o którym zapomniał mój syn, zmienił wszystko.

Sześć miesięcy później moje życie zmieniło się całkowicie.

Winter’s Haven stało się ośrodkiem badań historycznych o kontrolowanym dostępie. Moja wnuczka Emma, ​​pasjonatka badań, pomaga mi podtrzymywać to dziedzictwo intelektualne przy życiu. Archiwa są teraz starannie badane, chronione i udostępniane.

Nathan z kolei musiał zmierzyć się z konsekwencjami swoich czynów. Jego droga do wyzdrowienia jest długa, ale prawdziwa. Zaufanie nie odbudowuje się z dnia na dzień, ale czasami może odrodzić się na nowo w inny sposób.

Ja zrozumiałem jedną zasadniczą rzecz.

Dziedziczenia nie da się zmierzyć liczbami ani właściwościami.

Kryje się w tym, co decydujemy się zachować, w prawdzie, z którą się mierzymy, i w odpowiedzialności, którą przyjmujemy na siebie.

Czerwony plik, zapomniany przez mojego syna, ujawnił mi zdradę. Ale dał mi też drugie życie – i rolę, której nigdy nie wyobrażałem sobie, że odegram.

Strażnika wiedzy. I być może odbudowy rodziny.