Bezwstydny syn, który chce odebrać matce jedyne źródło utrzymania

Zajęłam się wychowaniem Igora. Zapisywałam go na zajęcia, inwestowałam każdą złotówkę w jego rozwój. Nie poszłam do pracy – żyłam skromnie, oszczędzałam z wynajmu mieszkania, żeby opłacić jego studia. I byłam dumna, że daję mu szansę na lepsze życie.

A teraz?

Dziś Igor pracuje, ma prawie 30 lat. Ale zamiast mi pomagać, ulega Daszy.
Nie chcą mieszkać ze mną. Mówi, że mieszkanie zapisał mu ojciec – co jest prawdą. Ale czy to oznacza, że mogę zostać bez dachu nad głową? Poświęciłam całe życie dla niego, a teraz on chce mi odebrać jedyny dochód, jedyne bezpieczeństwo.

Co dalej?

Mam problemy zdrowotne. Nie jestem już w stanie iść do ciężkiej pracy. Czuję się zdradzona, niepotrzebna. Czy tak właśnie powinno wyglądać życie matki na starość – po tylu latach poświęceń?