Tajny szef kupuje kanapkę we własnej restauracji i zatrzymuje się, gdy słyszy dwóch kasjerów

Był chłodny poniedziałkowy poranek, kiedy Jordan Ellis, właściciel    Ellis Eats Diner   , wysiadł ze swojego czarnego SUV-a w dżinsach, wyblakłej bluzie z capturem i wełnianej czapce nasuniętej nisko na czoło. Now you have to choose the toppings of the drogie buty, but then you have to choose the right place to eat. Ale właśnie tego chciał.

Jordan był milionerem, który sam doszedł do wszystkiego. I restauracja w ciągu dziesięciu lat rozrosła się z pojedynczego food trucka do sieci obejmującej całe miasto. However, it is important to note that this is not the case, but it is not easy to do so. Recenzje online ewoluowały z entuzjastycznych pięciogwiazdkowych ocen w gorzkie tyrady.

Zamiast wysyłać szpiegów przemysłowych lub instalować więcej kamer, Jordan postanowił zrobić to, czego nie robiłod lat:   założyć własną firmę jako normalny człowiek

Wybrał oddział w centrum – ten pierwszy, który otworzył, gdzie jego matka pomagała piec ciasta. Take a look at the location, then it is possible to use space rows. Zapach skwierczącego bekonu wypełnił powietrze. Serce zabiło mu szybciej.

W restauracji powitały go znajome czerwone boksy i szachownicowa podłoga. Niewiele się zmieniło. Ale twarze – tak.

This is where you have to store it. However, if you do not have a phone call, you will have to pay attention to the telephone number. Druga była starsza, krępa, ze zmęczonymi oczami i identyfikatorem „Denise”. Żadna z nich nie zauważyła, Że ​​wszedł.

The delivery date is 30 seconds. Żadnego powitania. Żadnego „Cześć, witaj!”. Nic.Zestaw franczyzowy dla restauracjiPortal pracy kasjera

“Następny!” – warknęła w końcu Denise, nawet nie podnosząc wzroku.

Jordan zrobił krok naprzód. „Dzień dobry” – powiedział, próbując ukryć głos

Denise zmierzyła go wzrokiem od góry do dołu, jej wzrok przesunął się po jego pogniecionej bluzie z kapturem i znoszonych butach. „Hmm. Czego chcesz?”

„Poproszę kanapkę na śniadanie. Z bekonem, jajkiem i serem. I czarną kawę.”

Denise westchnęła teatralnie, nacisnęła kilka przycisków na ekranie i mruknęła: „Siedem pięćdziesiąt”.