Przyprowadziłam służącą do mojego chorego męża, ale to, co mi zrobił, jest niewybaczalne…

Mówili, że miłość zwycięża wszystko. Ale nikt nigdy nie powiedział, że miłość może również niszczyć — powoli, jak trucizna, która osłabia cię trochę bardziej każdego dnia.

Mój mąż i ja byliśmy małżeństwem od 22 lat. Przeżyliśmy wszystko: trudności finansowe, stratę, radość, dzieci… a mimo to nasza więź pozostała silna. Aż do pewnego dnia, kiedy jego zdrowie zaczęło się pogarszać.

Zachorował na ciężkie zapalenie płuc. Uderzyło mocno. Jego ciało osłabło. Byłam z nim dzień i noc. Myłam go, karmiłam, siedziałam przy jego łóżku, gdy spał. Ale byłam też wyczerpana. Moja praca, obowiązki domowe, dzieci… to było za dużo.

Sąsiadka poradziła mi:
« Zatrudnij gosposię. Nawet jeśli to tylko tymczasowe. Nie możesz dźwigać tego sama. »

I tak Nora pojawiła się w naszym życiu. 24-letnia kobieta, cicha, skromna, o łagodnych oczach i uprzejmych manierach. Wcześniej pracowała jako gosposia u starszego małżeństwa, więc pomyślałam: czemu nie?

🍵 Początek czegoś mrocznego
Na początku wszystko było w porządku. Nora pomagała mi w pracach domowych, przynosiła herbatę mężowi, czytała mu. Byłam wdzięczna — jej obecność dawała mi szansę na oddech.

Ale potem zaczęłam zauważać rzeczy. Małe rzeczy.
Mój mąż, który prawie nie mówił, nagle zaczął się śmiać, gdy weszła.
Chciał tylko zjeść jej zupę. Tylko jej ręce mogły ocierać mu czoło.
A raz, gdy weszłam do pokoju, szybko podniósł kołdrę, jakby chciał coś ukryć.

Moje serce zaczęło walić. Ale nie chciałam doprowadzić się do szaleństwa. Jest chory, potrzebuje uwagi, mówiłam sobie.

Dopóki pewnej nocy nie wróciłam wcześniej z apteki.

🚪 Prawda, której nigdy nie chciałam zobaczyć🚪