Wyładowując swoją furię poprzez wycofanie porad w dążeniu do sprawiedliwości

Nasza czytelniczka Amelia niedawno przysłała nam list, w którym szczegółowo opisała swoje niedawne wrażenia z wizyty w restauracji, poruszając ważne kwestie dotyczące etykiety przy wręczaniu napiwków, obsługi klienta, a także sposobów rozwiązywania konfliktów.

Oto cała historia:

Wczoraj wieczorem poszłam (30F) do fajnej restauracji z mężem (30M), żeby świętować jego awans. Wszystko szło dobrze aż do samego końca, kiedy kelnerka całkowicie wszystko zepsuła swoim roszczeniowym nastawieniem.

Kiedy przyszedł rachunek, zostawiłem 10 dolarów napiwku na 85 dolarów. Kiedy kelnerka podnosiła pieniądze, prychnęła i powiedziała głośno: „Dziesięć dolców? To już nie są lata 50., wiesz?”

Byłam oszołomiona. Jej ton był tak protekcjonalny i niegrzeczny. Oczy mojego męża rozszerzyły się z niedowierzania.

„Przepraszam?” – powiedziałem, natychmiast zirytowany. „Myślę, że dziesięć dolców na banknocie 85 dolarów to więcej niż uczciwa cena”.

Kelnerka dramatycznie przewróciła oczami. „To standardowy napiwek w wysokości 20% w dzisiejszych czasach, skąpcze. Nie wiesz, jak to obliczyć?”

Nie mogłem uwierzyć w jej arogancką postawę. Te 10 dolarów to ponad 11%, co jest przyzwoitym napiwkiem pod każdym względem. Jej poczucie wyższości naprawdę mnie drażniło.

„Wiesz co” – warknąłem, tracąc spokój. „Z takim paskudnym nastawieniem nie zasługujesz na żaden napiwek!”

Szybko sięgnęłam i złapałam 10-dolarowy banknot ze stołu. Kelnerka otworzyła usta i zaczęła głośno mnie łajać, wyzywać i wywoływać całą scenę. Inni goście odwrócili się, by gapić się na zamieszanie. Mój mąż był zawstydzony. W końcu menedżer musiał podejść i siłą usunąć niezrównoważoną kelnerkę, która wciąż na mnie krzyczała. Skończyło się na tym, że musieliśmy po prostu wyjść, nie zostawiając napiwku.

Przyznam, że prawdopodobnie przesadziłem, ale jej zadufane, protekcjonalne zachowanie mnie wkurzyło. Po traktowaniu klienta w tak lekceważący sposób, nie zasługiwała na nic więcej. Ale inni ostro debatują, czy powinienem był to zignorować, zamiast robić scenę. Co o tym myślisz?

No więc, bądźmy realistami